Archive Page 2

26
Ιαν.
12

Είμαι Καλά

Μιας και τα πράγματα πάνε μια χαρά, ένα αισιόδοξο τραγούδι των Τσοπάνα Rave μπορεί να συνοψίσει το παρόν και να δώσει ελπίδα για το μέλλον!

Επιπλέον, αυτός ο ανεκδιήγητος πρώην σερίφης, το μικρόψυχο ανθρωπάκι, ο καραγκιόζης που ανερυθρίαστα δήλωσε ότι δε διάβασε το μνημόνιο πιστεύοντας ο κουτοπόνηρος, το κουτσαβάκι, ο γελοίος, ότι θα του το συγχωρήσουμε, κυκλοφορεί ακόμα εκεί έξω… Κι από κοντά η άλλη κωλοτούμπα, η Λούκα Κατσέλη που δήλωσε ότι το διάβασε ένα Σάββατο πρωί για τρεις ωρίτσες…

Η Γελοιογραφία θα μπορούσε να έχει και τον τίτλο "Οι Αδιάβαστοι"

Τέλος, ο Δανίκας, αφού περίμενε σχεδόν 40 χρόνια με ανυπομονησία και αγωνία, αφού κάθε πρωί έμπαινε στο internet για να μάθει αν ο Αγγελόπουλος πέθανε, ξεσπάθωσε τελικά με άφθαστη κινηματογραφική επιχειρηματολογία για το έργο του σπουδαίου σκηνοθέτη. Πόση μικρότητα, πόση ξεφτίλα… Και φυσικά δεν βγαίνει λάδι ο Δανίκας όταν με κουτοπονηριά μεγαλύτερη από του Χρυσοχοϊδη δηλώνει -και καλά- ευθαρσώς ότι δεν του αρέσουν οι αγιογραφίες. Ρε μαϊντανέ του Πρετεντέρη, θάψε το έργο του Αγγελόπουλου με επιχειρήματα όσο θέλεις και μπορείς. Και σε άλλους δεν άρεσε ο Αγγελόπουλος, αλλά δεν πέσανε τόσο χαμηλά… Έχεις γνώμη για το έργο του, πέστην. Μην περιμένεις να πεθάνει ώστε να μη μπορεί να σου απαντήσει για να τον πεις τσιγκούνη…

24
Ιαν.
12

Η εκστατική σιωπή ως σύμπτωμα της υπερπληροφόρησης

Η ΕΚΣΤΑΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Είναι τρεις μέρες τώρα που η καταραμένη η αρρώστια με έχει ρίξει στο κρεβάτι με πολύ πυρετό και τρομερούς πόνους στα κόκαλα. Δεν ξέρω πόσα χρόνια πάνε από τότε που λόγω ασθένειας δεν βγήκα από το σπίτι για τρεις συνεχόμενες ημέρες –και ποιος ξέρει πόσο ακόμα…
Έχει όμως και τα καλά του. Με δεδομένο ότι δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε τίποτα, να διαβάσω ας πούμε ένα βιβλίο ή να δω μια ταινία, παρακολουθώ μετά μανίας τηλεόραση. Ειδήσεις, ενημερωτικές εκπομπές, μαγκαζίνο, πρωινάδικα, μεταμεσονύκτια τελεμάρκετινγκ μεταξύ ύπνου και ξύπνιου κ.λπ. Αυτά ακριβώς που δεν είναι ανάγκη να τα προσέχεις αλλά σε νανουρίζουν. Είχα πολύ καιρό να παρακολουθήσω τηλεόραση και έτυχα στο κρίσιμο τριήμερο των διαπραγματεύσεων για το PSI ή κάπως έτσι.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η εκστατική σιωπή ως σύμπτωμα της υπερπληροφόρησης’

22
Ιαν.
12

Τo Σύνδρομο Jack Lucas

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ JACK LUCAS

Τι φοβάται το ΚΚΕ; Τι συμφωνίες έχει κάνει με το διάβολο; Γιατί δεν τα κάνει “μαντάρα” όλα; Γιατί η ηγεσία του, ναρκισσευόμενη, πανηγυρίζει στα μουλωχτά όταν οι μεγαλοδημοσιογράφοι των διαπλεκόμενων media, οι κάθε λογής Λοβέρδοι, Πάγκαλοι και οι κολλαούζοι τους, τη συγχαίρουν για την, τάχα, “υπεύθυνη στάση” της; Δεν είναι λίγες οι φορές τον τελευταίο ενάμιση χρόνο που ακόμα και οι κρυπτοφασίστες του ΛΑΟΣ έχουν επιβραβεύσει το ΚΚΕ για την περιφρούρηση των πορειών του, για την “ευπρέπεια” των διαμαρτυριών του, εμμέσως για το πατριωτικό του φρόνημα! Το ΚΚΕ περίκλειστο στα σιδερένια μπλοκ των πορειών του με διπλές αλυσίδες με καδρόνια και κράνη για να μην μιανθεί από την αθεράπευτη αριστερίλα των υπολοίπων διαδηλωτών και, αρκούμενο στο δημοσκοπικό και εκλογικό 8±1 %, μη μπορώντας να διαχειριστεί τίποτα περισσότερο, αναλώνεται σε ασκήσεις λεκτικής μονοτονίας με κλισαρισμένες αγωνιστικές φράσεις που εκτονώνουν παρά ισχυροποιούν την πανταχού παρούσα διάθεση του λαού να αντισταθεί, να διεκδικήσει. Να επιτεθεί.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Τo Σύνδρομο Jack Lucas’

21
Ιαν.
12

Η Γλώσσα είναι ένας Ιός

Η ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΙΟΣ

Language is a virus από τη σειρά The Modern World του Tom Tomorrow

Στο πρώτο τεύχος του εξαιρετικού περιοδικού Unfollow ο Αυγουστίνος Ζενάκος σε ένα άκρως ενδιαφέρον κείμενο του με τίτλο «Η κλοπή των λέξεων και το πραξικόπημα των τεχνοκρατών» πολύ εύστοχα επισημαίνει την παραπλανητική χρήση της γλώσσας που γίνεται από τεχνοκράτες, εκπροσώπους του κεφαλαίου και λοιπούς “θριαμβευτές” (νομίζουν…) στην εν εξελίξει ατέρμονη μάχη ανάμεσα στη ζωή που αποτιμάται με όρους χρήματος και τη ζωή που βιώνεται με όρους χαράς. Γράφει ο Αυγουστίνος: «Οι λέξεις έχουν κλαπεί. “Παγκόσμια κοινότητα”, “δημόσια σφαίρα”, “δημοκρατία”. Χρησιμοποιούνται αβίαστα, αλλά δεν αντιστοιχούν στις έννοιές τους. Είναι σαν τόσο οι πομποί όσο και οι δέκτες τους να έχουν αποδεχτεί ότι η χρήση των λέξεων αυτών αποτελεί μια αναγκαία σύμβαση, έχοντας όμως παραιτηθεί από την πιθανότητα οι έννοιες που αντιπροσωπεύουν οι λέξεις να είναι πραγματικές και διεκδικήσιμες». Να, λοιπόν, ένα πεδίον δόξης λαμπρόν για την Αριστερά και τα κινήματα: η ανακατάκτηση του νοήματος των λέξεων, η χρήση της γλώσσας στο κυριολεκτικό επίπεδο των αρχικών εννοιών και όχι στο τεχνηέντως και συμφεροντολογικά κατευθυνόμενο φαντασιακό επίπεδο που οικοδομεί μια δράκα μη εκλεγμένων, σκοτεινών και διαπλεκόμενων τύπων με την επικουρία των βραδινών δελτίων ειδήσεων των megaλων καναλιών. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η Γλώσσα είναι ένας Ιός’

20
Ιαν.
12

Στην παπαδημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα

ΣΤΗΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

 

Ο Λουκάς Παπαδήμος κόβει τον Γόρδιο Δεσμό (πίσω του ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης παρακολουθεί χαμογελαστός). Έργο του Giovanni Paolo Panini (1718).

Όλοι και όλες γαλουχηθήκαμε στα σχολικά μας χρόνια με αναγνώσματα για την αρετή και την τόλμη των Ελλήνων. Για την αποφασιστικότητα, την αυταπάρνηση και την ευρηματικότητά τους. Και γίναμε ─άθελά μας─ σιωπηλοί υποστηρικτές δυο απόψεων που (υποτίθεται πως) χαρακτηρίζουν διαχρονικά τους απανταχού Έλληνες από καταγωγής του κόσμου, που είναι εγγεγραμμένες στο DNA τους, που κυλούν στο γαλάζιο ελληνικό αίμα και άλλες τέτοιες εθνικιστικές κλισε-σαχλαμάρες: “Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος” και “οι Γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται”. Στην “ελληνική παπαδημοκρατία” (χιουμοριστικός νεολογισμός, πιθανώς του εξαίρετου καλλιτέχνη Γιάννη Καλαϊτζή) αυτά τα δυο εφαρμόζονται κατά κόρον. Για να επαληθευθεί μια άλλη, νέας εσοδείας αλλά ήδη μουχλιασμένη καραμέλα που πιπιλάνε συνεχώς κυβερνητικοί πολιτικοί των τριών κομμάτων της κυβέρνησης-Φρανκενστάιν και πρόθυμοι δυνητικοί συνοδοιπόροι τους: “Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα”.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Στην παπαδημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα’

18
Ιαν.
12

Η Παγκοσμιοποίηση που δεν υπήρξε

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ

     Οι ένθερμοι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης αποκρύπτουν το γεγονός ότι αυτή συμβαίνει μόνο στον τομέα της οικονομίας και η σημαντικότερη επίπτωσή της είναι η διάλυση και η εξαφάνιση κάθε τοπικής κουλτούρας, κάθε διαφορετικότητας στο όνομα του θριάμβου της δυτικής σκέψης και του δυτικού πολιτισμού. Επιχαίρουν χρησιμοποιώντας βαρύγδουπες αθώες εκφράσεις όπως “παγκόσμιο χωριό”, “η γη είναι η κοινή μας γενέτειρα” και άλλα φληναφήματα. Αποσιωπούν το ότι η εξάπλωση του βάρβαρου καπιταλισμού των αγορών, του άναρχου νεοφιλελευθερισμού των μεγάλων τραπεζικών lobby πραγματοποιείται στις πλάτες ανθρώπων. Δεν είναι monopoly αυτό που συμβαίνει! Είναι η πραγματική ζωή που αποτιμάται με όρους spreads, cds, χρηματιστηριακών δεικτών, επιτοκίων κ.λπ. Μια πραγματική παγκοσμιοποίηση θα σήμαινε κατάργηση των συνόρων, άρση των ανισοτήτων (ταξικών, κοινωνικών, φυλετικών), ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ανθρώπων, πρόσβαση των πάντων στα πάντα. Όχι μόνο των κεφαλαίων.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η Παγκοσμιοποίηση που δεν υπήρξε’

17
Ιαν.
12

(Όχι στο) Τέλος της Πολιτικής

(ΟΧΙ ΣΤΟ) ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο εικοστός αιώνας χαρακτηρίστηκε από μια σειρά διαδοχικών, ανεξήγητων αν και προαναγγελθέντων “θανάτων”. Είχε προηγηθεί ο “θάνατος” του θεού με το μνημειώδες και εμβληματικό «Gott ist tot» του Νίτσε. Ακολούθησε ο “θάνατος” της παραδοσιακής τέχνης με την έλευση του μοντερνισμού και την απομάκρυνση από την αναπαράσταση.

Ο αντεστραμμένος ουρητήρας-κρήνη του Duchamp σηματοδότησε το σύνθημα «όλα μπορούν να είναι τέχνη» και συνεκδοχικά «η τέχνη δεν είναι τίποτα» ή ακόμα «και το τίποτα μπορεί να είναι τέχνη». Το μαύρο τετράγωνο του Malevich σήμανε τη συνειδητοποίηση της παντελούς αναπαραστατικής αδυναμίας του καλλιτέχνη και της φενάκης ενός κατ’ όνομα ρεαλισμού. Ο Barthes ανακοίνωσε το “θάνατο” του συγγραφέα επιτρέποντας την πολυσημία του κειμένου και τις απεριόριστες δυνατότητες στην ερμηνεία, την κατανόηση και την νοηματοδότηση κάθε γραπτού λόγου. Κατά τον Foucault ο θάνατος του συγγραφέα ήταν πια οριστικός. Η αποδομητική μόδα είχε ως συνέπεια την αναθεώρηση κάθε αξίας του παρελθόντος.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘(Όχι στο) Τέλος της Πολιτικής’




Kατηγορίες

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Εγγραφή για να παρακολουθείς το blog μέσω email

Μαζί με 978 ακόμα followers